Woensdag 22 en donderdag 23 mei: op reis

We gingen dus echt op reis: Jos en Janneke, Reinouts ouders, brachten ons naar Schiphol. In de straat werden we nog door een aantal buren uitgezwaaid, met onze enorme vracht bagage op weg naar Amerika... Hoe gingen we dit meekrijgen? Gelukkig doet men veel voor je als je met een goed verhaal aankomt. De jongen van de bagage-incheckbalie smolt onmiddellijk toen we vertelden waarvoor we op reis waren en zag het overgewicht door de vingers omdat we voor zo'n goed doel gingen.

De eerste vlucht met de KLM naar Atlanta ging erg soepel. Ook hier weer erg leuke reacties: de stewardessen die ons verwelkomden op de vlucht waren verbaasd door de lege maxicosi en kwamen later allebei nog nieuwsgierig een praatje maken. Verder kwamen we de tijd goed door met films kijken en lezen. In Atlanta hadden we anderhalf uur om over te stappen naar Miami, en dat is niet veel als je denkt aan de horrorverhalen over de Amerikaanse douane en aan het feit dat je in de VS bij een overstap je bagage eerst moet afhalen en daarna weer inchecken. Het ging gelukkig goed, de douane was erg vriendelijk en enthousiast zelfs toen we vertelden waarvoor we kwamen.
Daarna nog een korte vlucht naar Miami met Delta, waar we tegen middernacht in de warmte landden en naar ons hotel werden gebracht.


Het "aardige" van Amerika is dat alle gebouwen airco hebben, en dus bij de meeste hotels de ramen ook niet open kunnen. We trokken op donderdagochtend optimistisch de korte broek aan, maar in de ontbijtzaal was het nog best fris. Toen we echter naar buiten gingen kregen we een klap van tropische hitte. Erg fijn dus dat onze huurauto airco heeft, en nog leuker werd het toen we op het parkeerterrein een gratis upgrade kregen naar de grootste auto waar we ooit in hebben gereden: een Dodge Grand Caravan. Daarmee reden we in een uur of vier naar het noorden door het snoeihete Florida, dat naar het noorden toe wel steeds groener en rustiger werd, tot aan Cocoa Beach waar we de komende tijd verblijven. Het is een toeristisch dorp op een soort zandbank, en we werden bij Beach Place Guesthouses heel fijn ontvangen door de gastheren. We hebben een fijn huisje met twee slaapkamers waar we de komende tijd goed kunnen doorbrengen.

Spannend was het natuurlijk wel, deze dag... we moesten veel denken aan de dag erna waarop we Nina zouden ophalen, hoe het zou worden en wat we konden verwachten. Morgen ineens een baby in je armen, dat gebeurt je toch niet vaak...