Zaterdag 25 mei en zondag 26 mei: een rustig weekend met elkaar

We hadden ons voorgenomen om het eerste weekend lekker relaxed met elkaar door te brengen. Nina kan wennen aan haar papa's en de papa's kunnen wennen aan Nina en haar ritme en behoeften.
Na de moeilijke start van afgelopen nacht wilde ze pas om 9 uur haar eerste flesje en eigenlijk heeft ze de hele dag lekker geslapen en gedronken.



Maarrrr, er moeten wel boodschappen worden gedaan. Onze eerste gezamenlijke trip werd dan ook de Walmart. Gelukkig hoef je je dan niet te haasten want die is 7 dagen per week, 24 uur per dag open. Nina is gek op de maxi-cosi en ze valt al in slaap als ze onze familiebus ziet, dus eigenlijk was boodschappen doen met Nina niet echt een opgave. Alleen, wanneer je dan in die winkel bent, moet je ieder gangpad stoppen omdat er iemand z'n hoofd in de wagen werpt onder het uitroepen van: "Oh my gosh", "Wow, she's so cute". Het verrast ons wel een beetje hoe positief iedereen reageert op twee mannen met dat kleine meisje; soms bijna tot applaus aan toe. En, als je dan even terug lacht staat iemand zo z'n levensverhaal aan je te vertellen (of ze zelf geadopteerd zijn/hebben, of ook een mannenstel kennen die willen adopteren/hebben geadopteerd).
Eén van de zwakke kanten van Reinout kan hier in de VS wel beleden worden: de verslaving tot hamsteren. Gaat thuis sap in liter pakken, hier koop je het gewoon in gallons (bijna 4 liter). En koop je in NL een flesje water, of maximaal een 6-pack, hier koop je een tray met 35 halve litertjes.....
Vele dollars en tassen boodschappen verder kunnen we concluderen dat we wel even genoeg in huis hebben.



Zondag hebben we de auto niet gestart. Dat betekent hier dat je dan dus alleen in en rondom het huis bent gebleven. Dat klopt!
Lekker de hele dag op de veranda voor ons huisje gezeten. Maandag is het Memorial Day, dus het hele resort zit vol met gezinnen die een holiday weekend hebben. De hele dag hebben we aanloop van vaders en moeders van opgroeiende kinderen die het geweldig vinden en even komen informeren of ze lekker slaapt, goed eet en of we wel weten dat ze een boertje moet laten. Ons buurmeisje van de overkant (4-5 jaar oud) komt steeds even kijken naar het kleine baby'tje. Heel schattig toen ze aan ons vroeg wie eigenlijk van ons de moeder was. Toen Leendert Jan zei dat we allebei de vader van Nina zijn, vond ze dat heel normaal: "Well okay, we live in Orlando".
Joseph en Hernando, de eigenaren van het resort, zijn echt schatten van mannen. Gisteren kwamen ze zelfs met cadeautjes en iedere dag komen ze informeren of alles goed gaat en of we nog iets nodig hebben. Maar dat geldt ook voor de hele staff. Wetend dat we hier ongeveer een maand zullen zitten, is het fijn dat je tijdelijke thuis zo aangenaam is.