Donderdag 20 juni: Passport-day en vrijdag 21 juni: met je kont in het zand

Donderdag was het zo ver: we konden eindelijk het felbegeerde paspoort gaan aanvragen en ophalen. We hadden al gezegd dat het maken van de afspraak zeer moeizaam en bureaucratisch was.....dat bleek slechts een klein voorproefje van de aanvraag zelf.
Om kwart voor 8 's morgens meldden wij ons netjes voor onze afspraak om 8 uur. Eerst was er een U.S. marshall die ons aanvraagnummer op een lijstje ging controleren (nee, niet op de computer, maar op een papieren printje), toen wij daar idd op bleken te staan (gelukkig), mochten we door naar marshall 2 die een paraafje bij ons aanvraagnummer zette. we moesten in een rij gaan staan en er mochten geen foto's worden genomen (oeps).
In groepjes mochten we naar boven, natuurlijk pas nadat marshall nummer 3 een nummertje bij het paraafje had geschreven. Boven moesten we door de scanner en daarna werden de nummers en paraafjes nogmaals gecontroleerd door de marshalls 4, 5 en 6. Toen mochten we daadwerkelijk aan de aanvraag beginnen. We zullen jullie de details besparen, maar het was bijzonder en verbazingwekkend hoe veel macht de individuele ambtenaren hebben bij het verwerken van de aanvraag... als we daar in mee waren gegaan hadden we nu misschien nog het paspoort niet gehad. Dus dan moet je grof worden, doordrammen en doorzetten (iets waar wij heel goed in zijn, inmiddels).



Doordat we toch doordramden konden we 's middags na tweeën het paspoort ophalen. We waren voorbereid op een lange middag zitten bij het kantoor. Leendert Jan en Nina mochten niet mee naar binnen, dus hoe lang zou het duren voordat we elkaar weer zouden zien.....slechts 15 minuten. Zonder problemen had Reinout een kwartier later het paspoort voor Nina Melody van Haperen in handen. Voor het geval we dat nog niet eerder hadden gezegd: vreemd land!



Met ons begeerde document in handen zijn we bevoegd om met Nina het land te verlaten en Nederland in te komen.....
Dit hebben we maar gevierd met een rondritje en later rondwandeling over Ocean Drive.



Vrijdagmorgen hadden we grootse plannen over wat we nog allemaal wilden zien van Miami. Yeah right; we zijn naar het strand op Miami Beach gegaan (de hele dag geparkeerd op Ocean Drive voor $ 10, kom daar maar eens in Amsterdam om....en iedereen klaagt hier over het slechte parkeren en absurd hoge parkeertarieven, haha) en daar hebben we de hele dag gebivakkeerd. Nina vond het daar ook heerlijk. Onder de grote parasol heeft zij een hele tijd geslapen, maar ook op een handdoek gelegen bij haar papa's. Dat is echte quality time. 's Avonds nog lekker door de stad gelopen en gegeten. Miami Beach is natuurlijk heel hip en wij als hippe papa's eten dus in ultra-hippe gelegenheden waar de muziek lekker hard staat. Wij maken ons dan zorgen om Nina, maar als ze honger heeft krijgt ze op het ultra-hippe terras de fles en daarna slaapt ze meteen weer door (hoe drukker het wordt, hoe beter Nina slaapt).
En toen was onze laatste dag Miami Beach ten einde; morgen de terugreis naar Nederland. Spannend hoe dat zal gaan.