Vandaag hebben we wel iets bijzonders gedaan: we zijn naar het ziekenhuis geweest waar Nina is geboren. We gingen samen met Edith en Joost en Iris, want Iris is in hetzelfde ziekenhuis geboren, twee dagen na Nina. Met een beetje Hollandse charme gaan deuren voor je open, die eigenlijk volgens de regels gesloten moeten blijven. Met twee van die kleintjes in de kinderwagen en vier van die benieuwde ouders wordt zelfs de grootste kenau een lief oud vrouwtje. Geheel tegen alle regels (en verwachtingen) in mochten we dus doorlopen naar de afdeling verloskunde. Helaas kon niemand zich daar de bevalling herinneren, want Nina is in de avond/nachturen geboren en dit was de dagploeg. Wel konden de verpleegsters zich Nina nog goed herinneren van de week dat ze in het ziekenhuis heeft gelegen.
Het is een mooi en modern ziekenhuis en het is mooi om Nina later te kunnen laten zien waar haar leven letterlijk begonnen is. Hoewel het ook 'maar een ziekenhuis is van 13 in het dozijn', vonden wij het toch heel bijzonder om dit te zien.
Vanavond zijn we voor het eerst met z'n drietjes uit eten geweest. Vooruit, in een veredelde strandtent (redelijk ingericht voor Amerikaanse maatstaven) hebben we een portie gefrituurd iets gegeten (frituren is erg gezond, want alle bacteriën zijn gedood). Maar niet geklaagd. De lucht was inmiddels weer opgeklaard en we konden nog buiten zitten met een mooi uitzicht over de oceaan. Het was warempel ook een beetje afgekoeld. We hebben echter onze fotocamera vergeten, dus van deze memorabele eerste keer hebben we geen plaatjes.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten