Dinsdag 18 juni: Op de laatste dag naar de dokter

Vandaag is Nina precies 6 weken oud. De kinderarts raadde ons aan om, als we er nog zouden zijn als ze 6 weken is, de DKTP-vaccinatie te halen. Aangezien we eind van de week gaan vliegen, komt ze natuurlijk met veel mensen in aanraking. Nou, vandaag de daad maar bij het woord gevoegd en op de valreep nog even de vaccinatie halen. Natuurlijk werd meteen ook de ontwikkeling vastgesteld en daar waren haar papa's ook wel heel benieuwd naar. Hoe heeft ze zich ontwikkeld sinds ons vorige bezoek op 28 mei? Maar voordat het zo ver is, moest onze dame natuurlijk wel even onder de douche. Netjes gewassen en haartjes gekamd voor het doktersbezoek.



In de afgelopen weken is Nina precies één pound aangekomen (=454 gram), 0,75 inch gegroeid (= 2 cm) en de hoofdomtrek ook 0,75 inch. Ze eet goed volgens schema en volgens de dokter was ze buitengewoon alert en ze vond dat ze er erg goed uitzag en een erg tevreden indruk maakte. "She seems quite happy with you" waren de dokters woorden. Oké, wij zweven nu even weg van trots.
Maar, toen toch echt de prik. Nina, leek zich vooral druk te maken over het feit dat ze honger had en dat de verpleegster koude handen had. Maar wij als ouders kijken al de hele dag aan tegen de oorlogswond.



Na het doktersbezoek moesten we nog even wat laatste boodschappen doen. Gelukkig was onze favoriete winkelbediende Suzanne (spreek uit: Suuzèn)vandaag aan het werk bij de Publix (de supermarkt waar we de afgelopen 4 weken steeds zijn geweest). Toen we vertelden dat we morgen zouden vertrekken begon ze meteen te snotteren. Van Suzanne hebben we de afgelopen weken gehoord hoe ze haar dochter geadopteerd heeft, dat haar zoon met zijn vriend ook graag kinderen wil adopteren (maar volgens haar is hij daar veel te egoïstisch voor) en dat haar man de kinderen zo maar in de auto achter liet (en daarom is ze ook gescheiden van die sukkel). En altijd met een grote blijdschap. Helaas voor Suzanne was Nina (weer) niet wakker; ze heeft haar in al die weken niet één keer wakker gezien. In ruil voor een fotootje hebben we dus maar iets heel pedagogisch onverantwoords gedaan.....



Vanavond hebben we van bijna iedereen afscheid genomen die we hier in Cocoa Beach hebben ontmoet. We hebben iedereen voor een drankje uitgenodigd bij ons guesthouse. Op ons favoriete plekje van de afgelopen weken met uitzicht op de oceaan. Daarna hebben we nog gegeten in de lokale sportsbar. Het moet gezegd: het was een rommelige tent, waar je elkaar amper kon verstaan, maar we hebben bijna nergens de afgelopen weken zo goed en goedkoop gegeten. Met z'n tweeën voor minder dan $25 goed gegeten. Dat was een echte tip van de lokale bevolking (toeristen waren er ook niet).