Vrijdag 14 juni: See you in court

Vandaag is de grote dag. Om 9.30 uur moeten we in het gerechtsgebouw van de county zijn in Viera. Dat betekent om 6.30 uur opstaan om om 8.30 uur weg te kunnen rijden. En aangezien vroeg opstaan en op tijd wegrijden niet ons sterkste punt is.... Om 6.23 uur wordt Leendert Jan wakker en enigzins verbaasd komen we tot de conclusie dat Nina de hele nacht heeft doorgeslapen; oké we geven toe dat we eerst geschrokken hebben gecontroleerd of Nina nog wel bewoog en ademde.
Iedereen die we dit vandaag vertellen, reageert vol ongeloof en begint dan horrorverhalen te vertellen over het eerste verschrikkelijke jaar van Mason, of dat Riley de eerste 6 maanden om de twee uur gevoed moest worden (en het voeden zelf besloeg dan ook al 3 kwartier...dus reken maar uit hoe veel slaap er over bleef!!).
Enfin, ruim op tijd waren we in het gerechtsgebouw, waar veel te laat de zitting begon, bij een nogal stuurse rechter (en dit drukken we zeer vriendelijk uit), die een totaal onvolledig dossier had. Alle ingrediënten voor een moeizame zitting. De rechter begon op z'n gemak de papieren door te bladeren en wisselde af en toe een paar grommen met de advocaat. Op ons werd totaal geen acht geslagen. Nina daarentegen begon me toch een partij te snurken in de zaal. Iedereen begon te lachen, maar zijne edelachtbare leek nog niet eens in de gaten te hebben dat er een baby in de zaal was. Na 10 minuten stug doorlezen werden er wat krabbels en stempels gezet en was de zitting over. Vanaf nu is Nina onder onze voogdij en mogen wij, vooruitlopend op de finalization over ongeveer 6-8 maanden, een paspoort voor haar aanvragen onder de naam Nina Melody van Haperen. We hoeven niet 30 dagen te wachten voordat we vertrekken en mogen de finalization vanuit Nederland regelen. Kortom alle uitkomsten zoals gewenst.


Na de rechtszaak zijn we dit gaan vieren met een lunch. Nu kunnen we dus volgens plan donderdag in Miami het paspoort gaan aanvragen en volgende week zaterdag weer afreizen naar Nederland.


Vanavond zijn we weer uitgenodigd op de Yachtclub. Onder het genot van een hapje en een drankje genoten van een mooie zonsondergang en van dolfijnen die gewoon in de haven zwommen (!!). En weer volop aandacht van vrouwen die even moeten komen kijken naar dat geweldige meisje en ons komen vertellen hoe trots en gelukkig we mogen zijn (vertel ons wat) en allemaal drukken ze ons op het hart om ervan te genieten want voordat we het weten is het een opstandige puber zoals zij (en dan wordt er gewezen naar een meisje aan de tafel ernaast). Of zoals één van de dames het vandaag omschreef: baby's worden expres zo lief gemaakt, want dan ga je er tenminste veel van houden en dat weerhoudt je ervan om ze iets aan te doen als het opstandige pubers zijn. Gelukkig is Nina nu nog zo'n schattig baby-tje.